Het verhaal van Boris

Boris (13 jaar) met de diagnose autisme, voelt zich waardeloos en doet soms extreme uitspraken over suïcide. Het gezin bestaat uit moeder, Boris en zijn broer Ben (11 jaar). Ouders zijn gescheiden en er is een omgangsregeling met vader. Dagelijks zijn er ruzies tussen de broers, de relatie met vader lijkt niet erg goed en moeder voelt zich overbelast. Moeder maakt zich enorme zorgen en wil graag dat haar zoon weer lekker in zijn vel zit. Vanuit de verwijzer en moeder is de vraag: ‘Waar komen de depressieve klachten van Boris vandaan en welke behandelinterventie sluit hierbij het beste aan?’.

Om antwoord te krijgen op deze vragen, voert MAKS eerst contextuele diagnostiek uit. Om de krachten en klachten van het gezin in kaart te brengen, hebben we verschillende hulpmiddelen ingezet (een genogram, BrainBlocks, de opvoedschijf, de competentielijst, observaties, interview op school, gedragsschema’s en vragenlijsten). Hieruit komt naar voren dat de depressieve klachten veroorzaakt worden door het autisme en de gebeurtenissen die Boris heeft meegemaakt. De depressieve klachten zijn zichtbaar geworden nadat hij gepest werd op school. Boris ontwikkelt hierdoor gedachten van waardeloosheid en heeft onvoldoende oplossingsvaardigheden om hiermee om te gaan of om hulp te vragen. Hierdoor komen de negatieve gedachten over hemzelf steeds verder vast te zitten. De negatieve gedachten worden in stand gehouden door een thuissituatie waarbij broer Ben hem op veel ontwikkelingsvlakken voorbijstreeft. Het lukt moeder onvoldoende om de vastlopende gedachten van Boris om te buigen en positieve interacties tussen de broers te stimuleren.

Boris krijgt een individueel behandeltraject binnen Intensieve Ambulante Gezinsbehandeling. Met behulp van psycho-educatie en cognitieve gedragstherapeutische interventies krijgt Boris inzicht in zijn mogelijkheden en beperkingen en heeft hij nieuwe oplossingsstrategieën aangeleerd. Ook worden beide ouders en Ben betrokken bij de psycho-educatie om inzicht te krijgen in hun zoon en broer. Zij hebben geleerd om Boris de ondersteuning te bieden die hij nodig heeft om een positief zelfbeeld te ontwikkelen.

Op school blijkt er niet meer daadwerkelijk sprake te zijn van pestgedrag. Om de pauzes voor Boris prettiger te laten verlopen, wordt Boris gekoppeld aan twee maatjes. Met school worden afspraken gemaakt die regelmatig geëvalueerd worden met Boris en zijn ouders.